Unutamam ki

En çok bu saatlerde zorlanıyorum. Birden gözlerim doluyor. Boğazımda düğümleniyor kelimeler. Ellerim buz gibi oluyor. Elimle boynumu tutup o sıcaklık ve soğukluk arasındaki ısıyı hissederken,nefes alış verişim hızlanıyor. Kalbim göğüs kafesime sığmıyor sanki.Kafamın içinde dolanıyor geçmiş. Söylediğin cümleleri duyuyorum sesinden. Odamın içinde geziyor ; yokluğun.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ne yazık

Neden mi yalnızım ?

Bir Şizofrenin Günlüğü