Kendim


Tanımadığım bir benlikteyim, kendimden o kadar uzaktayım ki ben kendimi özlemekteyim.
Hep farklı kişiliklere bürünüp kendimi arıyorum.
Bilmiyorum kaç zamandır böyleyim ama olmuş baya yılım, unuttum ismimi kılığına girdiğim hayaletlerin ismiyle tanırım.

Yorumlar

Yorum Gönder

Teşekkürler.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ne yazık

Resim
(Sanırım beni bu hale getiren kendim değilim, olamamda. Hikayenin başını merak etmiyorum artık sonucuna bakıyorum. Ne yaptığınız, ne için yaptığınız artık önemli değil benim için, şu saliseden sonra sildim bütün yapılanları. O kadar çok kırıldım ve çürüdüm ki bu zamana kadar bunun suçlusu benmişim gibi davrandınız artık işler değişti. Bunun suçlusu sizsiniz ve yargılamakta bana düşer.) Elmanın içindeki solucanı fark etmek için ısırmak gerekirmiş, bunu biraz geçte anlasak bununla yaşayabilmekti asıl sorun. Bütün her şeyin farkına varıp gerçeklerle yaşayacak kadar yürekli miydik? Bütün sahteliklerin içinde gökyüzünü arayarak mı geçireceğiz şimdi, ne yazık oysa ki ne kadar kolaydı maskelerle yaşamak...
Devamı

İyi Şeyler Olmaz Mı Hiç ?

Hayattan tek dileğim biraz olsun iyi şeyler olması, azıcık olsa da olur valla, devamını ben getiririm. Hayır yani neden bütün her şey sona doğru sürükler bizi. Buna karşı koyacak sevgimiz yok muydu ? Buna karşı dayanabilecek gücümüz yok muydu ? Tüm bu olanları kabullenmek yerine neden savaşmıyoruz, neden elimden tutmuyorsun artık, neden eskisi gibi bakmıyorsun gözlerime ? Biz ne zaman öğreneceğiz biz olmayı, kaybettikten sonra mı kaybolduktan sonra mı ? Hep bir soru işareti var hayatımızda ne zaman cevaplayacağız, ne zaman birbirimizi anlamayı deneyeceğiz ? Gittikçe yoruluyorum ben, seni anlamaya zaman kalmıyor bu soruları düşünürken. Günler geçtikçe bende senden geçiyorum...
Devamı

Harcanan Biz Miyiz Zaman Mı?

Ne oluyor etrafımda neler dönüyor? Hiçbir şey göremiyorum. Gözlerim acıyor açamıyorum bir sigara daha uzatır mısın? Ellerim neden acıyor, tutunamıyorum bir yere. Bu rüzgar nereden geliyor, düşüyor muyum? Vücudum neden soğuk, artık kanım akmıyor mu? Karanlık bir serüvenin yardımcı karakteri oldum sanki, hayatımı yaşamıyorum bi köşede küllüğümle beraber izliyorum sadece. Ne kadar acınası haldeyim. Kendime şöyle bir bakıyorumda derim morlaşmış biraz gözaltlarım çökmüş sırtım kamburlaşmış. Aa kemiklerimi sayabiliyorum 1,2,3,4.. Güzel ve Çirkin filmindeki yedi cüceden biri olmuşum "alakasız". Tırnaklarımı yemeye başlamışım, sanırım bi boşlukta hissediyorum kendimi yoksa hiç huyum değildir. Artık karanlıkta gözlük takmaya başlamışım sanırım çaresizliğimi görmelerini istemiyorum. Sigarayı biraz abartmışım acı çekmekten hoşlanıyorum sanırım. Uyumayı bırakmışım galiba zaman kaybetmek istemiyorum, ama ne için? Kaybettiklerimi kazanmak için mi yoksa masada biraz daha kaybetmek için mi?...
Devamı